Bir gün kutup tavşanı, annesinden izin alıp dışarı çıkmış. Fakat annesinin bir şartı varmış: Kutup tavşanı kendisini oyuna kaptırıp çok uzaklara gitmeyecekmiş. Kutup tavşanı annesine bu konuda söz vermiş; fakat oyun başlayınca bu söz aklından uçup gitmiş.
Arkadaşı ren geyiğiyle birlikte ebelemece oynaya oynaya çok uzaklara gitmişler. Üstelik kutup tavşanı evinin adresini de bilmiyormuş. Adresi bilmedikleri için dolayısıyla kaybolmuşlar. Tam o anda kutup tavşanının aklına annesine verdiği söz gelmiş. Hem kaybolmuşlar hem de tutulmamış bir sözün üzüntüsünü yaşamışlar.
Kutup tavşanı hatasını anlamış ve o günden sonra sözlerini hep tutmuş. Evinin adresini de bir daha hiç unutmayacak şekilde ezberlemiş. Kaybolduklarında annesinin telefon numarasını bir polise söyleyerek eve dönmeyi başarmışlar. Kutup tavşanı annesinden defalarca özür dilemiş ve çok utanmış...
Evet çocuklar; biz bu fabldaki kutup tavşanı gibi yapmamalıyız. Her zaman sözümüzde durmalı ve evimizin adresini mutlaka bilmeliyiz.
Bir zamanlar, yılın büyük bölümünde karlarla kaplı olan ve neredeyse hiç ağaç bulunmayan soğuk tundra bölgesinde yaşayan yaşlı bir kar baykuşu varmış. Geceleri sessizce uçar, tundrada olup biten her ş
Yüksek rakımlı dağların arasında, zirvesi beyaz kardan asil bir taçla süslenmiş Kartal Dağı'nın geniş eteklerinde bir ren geyiği yaşarmış. Bu ren geyiği, her gün sahibi olan bir kutup tilkisinin bindi
Bir zamanlar iyi niyetli ve tatlı bir kutup tilkisi, bir buzulda tek başına yaşıyormuş. Ama iklim değişikliği yüzünden yaşadığı buzul küçülmeye başlamış. Tilki artık bu buzulun da eriyip yok olacağını