Kurnaz Olmayan Tilki

Bir zamanlar iyi niyetli ve tatlı bir kutup tilkisi, bir buzulda tek başına yaşıyormuş. Ama iklim değişikliği yüzünden yaşadığı buzul küçülmeye başlamış. Tilki artık bu buzulun da eriyip yok olacağını anlayınca kendine yeni bir yer bulmak için yola çıkmış. Çok uzaklaşmadan yeni bir buzul bulmuş. Oraya gidip ilk gördüğü tavşana buzulun başkanını sormuş. Tavşanın tarifiyle başkanın yaşadığı buz mağarasına girmiş.

Mağaranın duvarlarında oyularak yapılmış kutup ayısı resimleri varmış. Başını kaldırıp baktığında tavanda küçük buz kristallerinden yapılmış bir süsleme görmüş; bu kristaller yukarıdan gelen güneş ışığını her yere yansıtıyormuş. Tilki önüne baktığında ise buzdan bir masada duran lezzetli balıkları fark etmiş. Yolculuk sırasında ne kadar acıktığını o an anlamış.

Tam ağzı sulanırken gür bir ses, "Kimsin sen! Benim dinlenme saatim olduğunu bilmiyor musun?" diye kükremiş. Tilki çok korkmuş. Cılız bir sesle "Ben bu bölgeden değilim, sadece size bir soru sormak için geldim," demiş. Ses onu çağırınca ilerlemiş. Karşısında kocaman bir kutup ayısı varmış.

Kutup ayısı:

— Neden geldin buraya?

— Benim yaşadığım buzul eridiği için yeni bir yere taşınmam gerek. Acaba bu buzulda kalabilir miyim?

— Sen mi? Bir tilki ha? Benim görevim halkımı korumak. Senin gibi kurnaz bir tilkiyi alırsam yiyeceklerimizi çalarsın. Seni buzuluma alamam!

O sırada mağaraya bir kar baykuşu girmiş ve tilkinin söylediklerinin aynısını söylemiş. Kutup ayısı ona olumlu cevap vermiş ve tilkiye dönerek:

— Bak, gördün mü? Onu kabul ettim çünkü o senin gibi kurnaz bir tilki değil.

— Ama efendim, ben kurnaz değilim ki!

— Tilkiler kurnaz olur, bunu biz atalarımızdan öğrendik. Tilkiler kurnaz ve sahtekârdır. Eğer gerçekten evin eridiyse, sınırın dışındaki küçük buzulda kalabilirsin.

Tilki boynu bükük bir halde mağaradan çıkmış ve ayının dediği yere gitmiş. Buzul çok küçükmüş. Tilki üzgün halde uykuya dalmış. Aniden büyük bir gürültüyle uyanmış. Buzuldaki hayvanlar "Yiyeceklerimiz çalındı!" diye bağırıyormuş. Tilki uyku sersemi gözlerini kırpıştırmış. Olduğu yerin az ötesinde, demin gördüğü tavşanın sırtında çuvallarla kaçmaya çalıştığını görmüş. Olay kafasına dank etmiş!

Hemen koşup tavşanı yakalamış. Tavşan debelenmiş ama nafile... Tilki tavşanı alıp kutup ayısının yanına götürmüş. Hayvanlar ve kutup ayısı çok şaşırmış. Tilki olanları anlatınca kutup ayısı mahcup olmuş:

— Özür dileriz tilki. Sana karşı ön yargılı davrandık.

— Önemli değil arkadaşlar. Önemli olan bu hatadan bir ders çıkarıp aynı şeyi bir daha yapmamak.

— Haklısın, dersimizi aldık. Bundan sonra kimseye karşı ön yargılı davranmayacağız. Bizimle burada kalmak ister misin?

— Olur tabii ki! Seve seve!

Yazan: Elif S* E******

Şehir: İstanbul