Kar baykuşu ve tavşan

Bir zamanlar, yılın büyük bölümünde karlarla kaplı olan ve neredeyse hiç ağaç bulunmayan soğuk tundra bölgesinde yaşayan yaşlı bir kar baykuşu varmış. Geceleri sessizce uçar, tundrada olup biten her şeyi izlermiş. Tundrada yaşayan hayvanlar onu çok akıllı bulurmuş. Ama genç kutup tavşanı kimsenin sözünü dinlemezmiş. “Ben zaten her şeyi biliyorum.” dermiş hep.

Bir gün tavşan, tundranın uzak taraflarına tek başına gitmeye karar vermiş. Kar baykuşu ona, “Fazla uzaklaşma, hava kararmadan geri dön.” demiş. Ama tavşan onu pek dinlememiş. “Bir şey olmaz ya.” deyip koşarak gitmiş.

Bir süre sonra hava kararmış. Her yer bembeyaz ve karanlık olmuş. Karla kaplı düzlükler birbirine benzemeye başlayınca tavşan yolunu kaybetmiş. Önce sağa gitmiş sonra sola dönmüş ama bir türlü dönüş yolunu bulamamış. Korkudan kulakları bile titriyormuş.

Tam o sırada kar baykuşu sessizce buz tutmuş bir kayanın üzerine konmuş. “Sana dikkatli ol demiştim.” demiş. Sonra tavşana yolu gösterip onu evine götürmüş.

Tavşan yaptığı hatayı anlamış. Kar baykuşundan özür dilemiş. O günden sonra büyüklerin sözünü daha çok dinlemeye başlamış.

İnsan bazen her şeyi bildiğini sanabilir ama büyüklerin öğütleri bizi zor durumdan kurtarabilir. Bu yüzden kimsenin sözünü hemen küçümsememek gerekir.

Yazan: Murat Ç*******

Şehir: İstanbul