Soğukta Saklanan Yalan
- 10 Mar
- 1 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 18 May
Kutuplarda kış her zamankinden daha sert geçiyordu. Birçok hayvan açlıkla mücadele ediyor, her geçen gün umutlar azalıyordu. Bir gün akıllı kutup tavşanı, arkadaşları mors ve beyaz tilkiyi yanına çağırdı:
— Arkadaşlar, burada kalırsak hepimiz açlıktan öleceğiz. Yeni bir yer bulmalıyız. Yarın erkenden yola çıkıp besin açısından zengin bir bölge arayalım. Katılır mısınız?
— Elbette! diye yanıtladılar birlikte.
Ertesi sabah erkenden yola koyuldular. Günlerce yürüdüler, aradılar, taradılar. Nihayet besinlerin bol olduğu bir bölge buldular. Sevinçle geri döndüler.
Kutup hayvanları merakla etraflarını sardı. Herkes haberi bekliyordu. Tam o sırada beyaz tilki öne atıldı:
— Yeni bir yer buldum! diye bağırdı gururla. Ben olmasam bulamazdık. Her şey benim sayemde oldu!
Mors ve kutup tavşanı şaşkınlıkla birbirlerine baktılar. Ama halk beyaz tilkiye alkış tutarken itiraz etmenin bir faydası olmayacağını düşünüp sustular.
Herkes yeni yere taşındı. Hayat yeniden güzelleşmişti. Beyaz tilki ise her fırsatta kendi başarısını anlatıyor, övünüyordu.
Bir gün bilge kar baykuşu tüm halkı yanına topladı:
— Sizlere gerçeği söylemek zorundayım, dedi. Başından beri onları gökyüzünden izledim. Beyaz tilki yolculuk boyunca tembellik etti, işten kaçtı. Asıl emeği kutup tavşanı ve mors verdi. Ama beyaz tilki bütün övgüyü çaldı.
Halk öfkeyle beyaz tilkiye döndü. Beyaz tilki kaçacak yer ararken içinden şöyle dedi: "Keşke dürüst olsaydım. Yalan söylemek bana hiçbir şey kazandırmadı."
Başkalarının emeğini sahiplenen, sonunda güvenini de itibarını da kaybeder.
