Paylaşmanın Gücü
- 11 Mar
- 1 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 18 May
Kutup ayısı yine aç bir hâlde yiyecek ararken ren geyiği ve beyaz tilkiyle karşılaştı. Dışarıdan bakıldığında onların da aç olduğu belliydi. Böyle devam ederse üçünden biri mutlaka aç kalacaktı.
Kutup ayısı durumu düşündü ve içinden bir liderlik duygusu yükseldi. Onlara seslendi:
“Hey, bir dakika! Hepimiz yemek arıyoruz. Eğer ayrı ayrı dolaşırsak belki hiçbirimiz bulamayacağız. Gelin, düşmanlığı bir kenara bırakalım ve birlikte arayalım. Böyle daha hızlı ve güvenli olur.”
Beyaz tilki alaycı bir gülümsemeyle,
“Ne oldu ayı? Yardıma mı ihtiyacın var?” dedi.
Ren geyiği araya girdi:
“Bence ayı haklı. Birlikte ararsak hepimiz kazanırız.”
Beyaz tilki biraz düşündü ve sonunda,
“Peki, öyle olsun,” dedi.
Bir plan yaptılar ve aramak üzere farklı yönlere dağıldılar. Birkaç saat sonra beyaz tilki, buzların üzerinde yiyecek bir şeyler buldu. Ancak içindeki kurnazlık ağır bastı. “Bunu tek başıma yerim,” diye düşündü.
Yiyecek, ince bir buz tabakasının üzerindeydi. Beyaz tilki dikkat etmeden atladı. Buz çatladı ve tilki buzlu suya düştü.
Soğuk su bedenini sardı. Bağırmaya başladı.
Sesini duyan kutup ayısı ve ren geyiği hemen oraya koştu. Ayı güçlü pençeleriyle buzları tutarak beyaz tilkiye uzandı, ren geyiği de destek verdi. Birlikte onu sudan çıkardılar.
Beyaz tilki titreyerek yere uzandı. Utanç içindeydi.
Ren geyiği başını salladı:
“Biz sana birlik olalım dedik. Sen ise yalnız kazanmak istedin.”
Kutup ayısı ise sakin bir sesle,
“Yemek paylaşınca azalmaz; ama güven kaybolursa geri gelmez,” dedi.
Beyaz tilki yaptığından pişman oldu. Yiyeceği bu kez birlikte paylaştılar. O günden sonra beyaz tilki, kurnazlığın her zaman kazanç getirmediğini öğrendi.
Paylaşmayı bilmeyen, elindekini de kaybedebilir. Birlik, en zor zamanda hayat kurtarır.
