Görünüşe Aldananlar
- 11 Mar
- 1 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 18 May
Soğuk bir günde kutup ayısı buzların üzerinde titriyordu. Onu gören herkes korkuyla uzaklaşıyordu. Gücü ve iri cüssesi yüzünden çevresine korku saldığını sanıyorlardı. Oysa kalbi yumuşacıktı.
Bir gün buzların arasında küçük bir kıpırtı fark etti. Yaklaştığında, korkudan titreyen bir kutup tavşanı gördü. Ona yardım etmek için yavaşça ilerledi.
Tam o sırada bir kutup kurdu önüne çıktı.
— Bu tavşana sakın dokunma! Eğer ona zarar verirsen, karşında beni bulursun. Her canlının yaşama hakkı vardır! dedi.
Kutup ayısı şaşkındı.
— Ben zarar vermek istemiyorum, sadece…
Sözünü tamamlayamadan kutup kurdu hırladı. Ayı geri çekilmek zorunda kaldı.
Tam o anda buzlardan bir “çıtırtı” sesi yükseldi. Tavşanın bulunduğu yer çatlamaya başlamıştı. Tavşan korkuyla donakaldı. Bir adım daha atsa buz kırılacak ve buzlu suya düşecekti.
Kutup ayısı düşünmeden harekete geçti ve kolunu dikkatlice uzattı.
— Sıkıca tutun! diye seslendi.
Tavşan kuyruğa tutundu. Ayı tüm gücüyle geri çekti ve onu güvenli yere aldı.
Her şeyi gören kutup kurdu utançla başını eğdi. Tavşan da ayıya teşekkür etti.
— Seni yanlış tanımışız, dediler.
Kutup ayısı ise sadece gülümsedi. O günden sonra kimse onu sadece görünüşüne bakarak yargılamadı.
Görünüşe aldanan yanılır; gerçek değer, davranışla ortaya çıkar.
